سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
317
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
سه روز تكميل مىگردد . قوله : كالاعتكاف : يعنى همانطوريكه در سه روز اعتكاف دو شب وسط داخل مىباشد . قوله : و لو ادعى انّه فى بلد آخر : ضيمر فاعلى در [ ادعى ] به شفيع راجع بوده و ضمير در [ انّه ] به ثمن عائد است . قوله : اجل زمانا ييسع ذهابه و ايابه : كلمه [ اجل ] به صيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى در آن و نيز ضمير مجرورى در [ ذهابه ] و [ ايابه ] به شفيع راجعست . قوله : لبعد البلد : علّت است براى [ يتضرر المشترى ] . قوله : و فى العبارة ان تضرر المشترى الخ : يعنى در عبارت مرحوم مصنف اين معنا استفاده مىشود كه ضرر مشترى موجب اسقاط مهلت به شفيع است چه تهيه پول از بلد نائى و دور بوده و چه از شهرى در آن ساكن است باشد . قوله : و الموجود فى كلامه فى الدروس : كلمه [ واو ] حاليّه بوده و ضمير در [ كلمه ] به مصنف ( ره ) عود مىكند . قوله : و كلام غيره : [ كلام ] مجرور بوده تا معطوف باشد به [ كلامه ] و ضمير در [ غيره ] به مرحوم مصنف راجعست . قوله : اعتباره فى البلد النائى خاصة : ضمير در [ اعتباره ] به ضرر المشترى راجعست و مقصود از بلد نائى ، بلد دور مىباشد . متن : و تثبت الشفعة للغائب و إن طالت غيبته فإذا قدم من سفره أخذ إن لم يتمكن من الأخذ في الغيبة بنفسه ، أو وكيله و لا عبرة بتمكنه من الإشهاد و في حكمه